کتاب «یک عاشقانه آرام» اثر نادر ابراهیمی روایتی متفاوت و عمیق از عشق است؛ عشقی که به «رسیدن» ختم نمیشود، بلکه تازه از همانجا آغاز میشود. در نگاه ابراهیمی، رسیدن تنها پلهی اول منارهایست که بر فراز آن، اذان عاشقانه گفته میشود؛ آغاز مسیری دشوارتر، مسئولانهتر و ماندگارتر.
این کتاب، برنامهای برای بعد از وصل است؛ برنامهای برای دوام آوردن عشق، برای عبور از هیجان سادهی آغاز و رسیدن به وصل دشوار و پرخطرِ روح. نویسنده با نثری شاعرانه و تأملبرانگیز، از عشقی سخن میگوید که باید در برابر فرسایش زمان، عادت، خاطره شدن و حتی مرگ، سربلند و قاهرانه بایستد.
«یک عاشقانه آرام» روایت احساسی زودگذر نیست؛ کتابی است دربارهی تعهد، آگاهی، انتخاب و ماندن. عشقی که برای «ابد» طراحی شده؛ برای آنسوی مرگ، برای بقای مطلق و برای بیزمانی عشق. نثر اثر آرام، عمیق و اندیشمندانه است؛ بیهیاهو، اما ماندگار؛ درست شبیه نامش.
خواندن این کتاب، تجربهی مواجهه با نگرشی متفاوت به عشق و زندگی مشترک است. ابراهیمی در این اثر نشان میدهد که عاشق بودن، نه یک احساس لحظهای، بلکه راهی آگاهانه و مسئولانه برای زیستن است.
از 0 رای