کتاب «گزیدهی احادیث امالی الصدوق» یکی دیگر از آثار فاخر و انسانساز در مجموعهی ارزشمند «حدیث زندگی» است که با هدف ترویج معارف اهلبیت (علیهمالسلام) توسط انتشارات انقلاب اسلامی به زیور طبع آراسته شده است. این اثر که حاصل بازخوانی و شرح بیانات رهبر معظم انقلاب، آیتالله خامنهای، در جلسات درس خارج فقه و اصول ایشان است، دریچهای رو به معنویت و اخلاق را بر روی جویندگان علم و معرفت میگشاید. سنت دیرینهای که در حوزههای علمیه رایج بوده و رهبر انقلاب نیز از سال ۱۳۶۹ با آغاز درس خارج خود آن را تداوم بخشیدهاند، آغاز کردن درس با حدیثی از معصومین بوده است. این اقدام فراتر از یک عادت معمول، یادآور این حقیقت است که یک متعلم برای رسیدن به قلههای سعادت و کمال، نیازمند دو بال همزمانِ «علم» و «اخلاق» است؛ چرا که علم بدون تزکیه نفس، نه تنها راهگشا نیست، بلکه میتواند عامل گمراهی و شقاوت باشد.
رهبر انقلاب در بازهی زمانی فروردینماه ۱۳۹۳ تا اسفندماه ۱۳۹۵، با محوریت قرار دادن کتاب شریف «امالی» نوشتهی شیخ صدوق (محمد بن علی بن بابویه)، به تبیین و شرح احادیث آن پرداختند. شیخ صدوق از ستارگان درخشان مکتب تشیع در قرن چهارم هجری است که روایات مندرج در کتاب خود را برای شاگردانش املا میکرد و با این کار، یکی از متقنترین و معتبرترین منابع حدیثی شیعه را برای آیندگان به یادگار گذاشت. جلسات شرح این روایات در درس خارج رهبری، فضایی را فراهم آورد که طلاب و مشتاقان معارف دینی، در کنار مباحث تخصصی فقهی، با نصایح اخلاقی و تربیتی عمیق اهلبیت آشنا شوند. این کتاب مجموعهای از همان نکتههای ناب است که میتواند جانهای تشنه را سیراب کرده و مسیر زندگی را به سمت رستگاری هدایت کند.
یکی از نکات کلیدی و کاربردی که در این کتاب مورد تأکید قرار گرفته، بحث درخشان قناعت و رضایت به تقدیر الهی است که در شرح روایت «وَ ارْضَ بِقِسْمِ اللهِ تَکُنْ أَغْنَى النَّاسِ» به زیبایی تبیین شده است. در دنیای امروز که حرص و طمع برای کسب مال، مقام و وجاهتهای ظاهری، انسانها را به تکاپو و وابستگی به غیرخدا واداشته است، این حدیث دارویی شفابخش برای دردهای روحی ماست. رهبر انقلاب با تشریح این کلام نورانی، گوشزد میکنند که ریشهی اصلی احساس نیاز ما به دیگران و دویدنهای بیحاصل به دنبال اشخاص مختلف، عدم رضایت از داشتهها و زیادهخواهی است. ایشان میآموزند که اگر انسان قلباً به آنچه خداوند متعال در تقدیر او قرار داده راضی شود و از حرص و جوشهای بیهوده برای رسیدن به آنچه دیگران دارند دست بردارد، به جایگاه بینیازی مطلق دست مییابد و این معنای حقیقیِ غنی بودن در نگاه توحیدی است.
از 0 رای